The Core Sentence Architecture

வாக்கியத்தின் முதன்மையான கட்டமைப்பு वाक्य की मूल संरचना

Every complete thought expressed in English relies on a specific structural framework. When we speak or write, we do not simply throw words together in a random order. Instead, we arrange them to show who is performing an action, what the action is, and what is affected by that action. This systematic arrangement is the foundation of sentence construction. ஆங்கிலத்தில் வெளிப்படுத்தப்படும் ஒவ்வொரு முழுமையான கருத்தும் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டமைப்பைச் சார்ந்துள்ளது. நாம் பேசும்போதோ அல்லது எழுதும்போது, வார்த்தைகளைத் தன்னிச்சையான வரிசையில் சாதாரணமாக அடுக்குவதில்லை. அதற்குப் பதிலாக, ஒரு செயலை யார் செய்கிறார்கள், அந்தச் செயல் என்ன, மற்றும் அந்தச் செயலால் பாதிக்கப்படுவது எது என்பதைக் காட்டுவதற்காக நாம் அவற்றை முறைப்படுத்துகிறோம். இந்த முறையான ஒழுங்கமைப்பே வாக்கிய அமைப்பின் (Sentence Construction) அடிப்படையாகும். अंग्रेजी में व्यक्त किया गया प्रत्येक पूर्ण विचार एक विशिष्ट संरचनात्मक ढांचे पर निर्भर करता है। जब हम बोलते या लिखते हैं, तो हम केवल शब्दों को किसी भी क्रम में नहीं रख देते। इसके बजाय, हम उन्हें यह दिखाने के लिए व्यवस्थित करते हैं कि कोई कार्य कौन कर रहा है, वह कार्य क्या है, और उस कार्य से क्या प्रभावित हो रहा है। यह व्यवस्थित क्रम ही वाक्य (Sentence) के निर्माण का आधार है।

Before labeling these components with technical grammatical terms, let us observe a simple scenario. Imagine a cricketer named Rohit who swings a bat and hits a ball. If we want to describe this event, we need three key elements: the person who performs the action (Rohit), the action itself (hits), and the entity that receives the action (the ball). In English, we arrange these elements to say: Rohit hits the ball. இந்த உறுப்புகளுக்கு இலக்கண ரீதியான தொழில்நுட்பப் பெயர்களைச் சூட்டுவதற்கு முன்பாக, நாம் ஒரு எளிய சூழ்நிலையைக் கவனிப்போம். ரோஹித் என்ற கிரிக்கெட் வீரர் மட்டையை (Bat) வீசி பந்தை அடிக்கிறார் என்று கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். இந்த நிகழ்வை நாம் விவரிக்க வேண்டுமானால், நமக்கு மூன்று முக்கிய கூறுகள் தேவை: செயலைச் செய்பவர் (ரோஹித்), அந்தச் செயல் (அடிக்கிறார்), மற்றும் அந்தச் செயலால் பாதிக்கப்படும் பொருள் (பந்து). ஆங்கிலத்தில், இந்த உறுப்புகளை நாம் வரிசைப்படுத்தி, Rohit hits the ball என்று கூறுகிறோம். इन घटकों को तकनीकी व्याकरणिक शब्दों से परिभाषित करने से पहले, आइए एक सरल परिस्थिति पर गौर करें। कल्पना कीजिए कि रोहित नाम का एक क्रिकेटर बल्ला घुमाता है और गेंद को मारता है। यदि हम इस घटना का वर्णन करना चाहते हैं, तो हमें तीन प्रमुख तत्वों की आवश्यकता होगी: वह व्यक्ति जो कार्य करता है (रोहित), स्वयं कार्य (hits), और वह वस्तु जो कार्य को प्राप्त करती है (गेंद)। अंग्रेजी में, हम इन तत्वों को इस प्रकार व्यवस्थित करते हैं: Rohit hits the ball.

In grammar, the performer of the action is called the Subject, the action itself is represented by the Verb, and the receiver of the action is called the Object. This structural arrangement is known as the Subject-Verb-Object (S-V-O) pattern. It is the core skeleton upon which nearly all English sentences are built. இலக்கணத்தில், செயலைச் செய்பவர் எழுவாய் (Subject) என்றும், அந்தச் செயல் வினைச்சொல் (Verb) என்றும், செயலைப் பெறுபவர் செயப்படுபொருள் (Object) என்றும் அழைக்கப்படுகின்றனர். இந்த அமைப்புக் கட்டமைப்பு எழுவாய்-வினைச்சொல்-செயப்படுபொருள் (Subject-Verb-Object - S-V-O) அமைப்பு என்று அறியப்படுகிறது. இதுவே கிட்டத்தட்ட அனைத்து ஆங்கில வாக்கியங்களும் கட்டமைக்கப்படும் அடிப்படை எலும்புக்கூடு ஆகும். व्याकरण (Grammar) में, कार्य करने वाले को कर्ता (Subject), स्वयं कार्य को क्रिया (Verb), और कार्य को प्राप्त करने वाले को कर्म (Object) कहा जाता है। यह संरचनात्मक व्यवस्था Subject-Verb-Object (S-V-O) पैटर्न के रूप में जानी जाती है। यह वह मुख्य ढांचा है जिस पर लगभग सभी अंग्रेजी Sentence बने हैं।

English S-V-O versus Vernacular S-O-V Structure

ஆங்கில S-V-O மற்றும் வட்டார மொழிகளின் S-O-V அமைப்பு अंग्रेजी S-V-O बनाम स्थानीय भाषाओं की S-O-V संरचना

For speakers of Indian languages, adapting to the English S-V-O structure requires a mental shift. Most Indian languages (including Indo-Aryan languages like Hindi and Dravidian languages like Tamil) arrange these elements differently. They place the action at the very end of the sentence. This structure is known as the Subject-Object-Verb (S-O-V) pattern. இந்திய மொழிகளைப் பேசுபவர்கள் ஆங்கில S-V-O அமைப்பிற்கு மாறுவதற்கு ஒரு மனரீதியான மாற்றம் தேவைப்படுகிறது. பெரும்பாலான இந்திய மொழிகள் (இந்தி போன்ற இந்தோ-ஆரிய மொழிகள் மற்றும் தமிழ் போன்ற திராவிட மொழிகள் உட்பட) இந்த உறுப்புகளை வேறுவிதமாக வரிசைப்படுத்துகின்றன. அவை செயலை வாக்கியத்தின் இறுதியிலேயே வைக்கின்றன. இந்த அமைப்பு எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-வினைச்சொல் (Subject-Object-Verb - S-O-V) அமைப்பு என்று அறியப்படுகிறது. भारतीय भाषाओं के बोलने वालों के लिए, अंग्रेजी की S-V-O संरचना को अपनाना एक मानसिक बदलाव की मांग करता है। अधिकांश भारतीय भाषाएं (जिनमें हिंदी जैसी भारत-आर्य भाषाएं और तमिल जैसी द्रविड़ भाषाएं शामिल हैं) इन तत्वों को अलग तरह से व्यवस्थित करती हैं। वे कार्य (action) को Sentence के बिल्कुल अंत में रखती हैं। यह संरचना Subject-Object-Verb (S-O-V) पैटर्न के रूप में जानी जाती है।

Let us compare the same thought across English, Tamil, and Hindi: இதே கருத்தை ஆங்கிலம், தமிழ் மற்றும் இந்தி மொழிகளில் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்போம்: आइए एक ही विचार की तुलना अंग्रेजी, तमिल और हिंदी में करें:

• English (S-V-O): Rohit (Subject) hits (Verb) the ball (Object). ஆங்கிலம் (S-V-O): Rohit (Subject) hits (Verb) the ball (Object). English (S-V-O): Rohit (Subject) hits (Verb) the ball (Object)।
• Tamil (S-O-V): ரோஹித் (Subject) பந்தை (Object) அடிக்கிறான் (Verb). (Literally: Rohit the ball hits.)
• Hindi (S-O-V): रोहित (Subject) गेंद को (Object) मारता है (Verb). (Literally: Rohit the ball hits.)

Notice that in Tamil and Hindi, the action word comes last. In English, however, the verb acts as a direct bridge right in the middle, separating the performer from the receiver. தமிழ் மற்றும் இந்தியில் செயல் குறிக்கும் சொல் கடைசியாக வருவதை கவனியுங்கள். ஆனால் ஆங்கிலத்தில், வினைச்சொல்லானது (Verb) செயலைச் செய்பவரையும் அதைப் பெறுபவரையும் பிரிக்கும் வகையில் சரியாக நடுவில் ஒரு நேரடிப் பாலமாகச் செயல்படுகிறது. ध्यान दें कि तमिल और हिंदी में, कार्य दर्शाने वाला शब्द (action word) अंत में आता है। लेकिन अंग्रेजी में, verb बीच में एक सीधे पुल (bridge) के रूप में कार्य करता है, जो कार्य करने वाले को कार्य प्राप्त करने वाले से अलग करता है।

Analogy · The Train Engine Bridge Expand analogy

Think of an English sentence like a train. The Subject is the leading engine that drives the sentence forward, the Verb is the middle coupling that links the parts together and provides energy, and the Object is the passenger coach that is pulled along. In Indian languages, the engine (Subject) and the coach (Object) come first, and the coupling action (Verb) is attached at the very end. In English, you must place the coupling (Verb) directly behind the engine (Subject) before you can attach the coach (Object).

This structural difference is the most common source of word-order errors for Indian learners. Unconscious translation often leads to placing verbs at the end of English clauses, or omitting crucial connectors. Recognizing this difference is the first step toward building natural English sentences. இந்த அமைப்பு வேறுபாடே இந்திய மாணவர்கள் செய்யும் வார்த்தை வரிசைப் பிழைகளுக்கு மிகவும் பொதுவான காரணமாகும். நம்மையறியாமல் நாம் செய்யும் மொழிபெயர்ப்பு, பெரும்பாலும் ஆங்கில வாக்கியங்களின் (clauses) இறுதியில் வினைச்சொற்களை வைக்க அல்லது முக்கியமான இணைப்புச் சொற்களை விட்டுவிட வழிவகுக்கிறது. இந்த வித்தியாசத்தை உணர்ந்து கொள்வதே இயல்பான ஆங்கில வாக்கியங்களை உருவாக்குவதற்கான முதல் படியாகும். यह संरचनात्मक अंतर भारतीय शिक्षार्थियों के लिए शब्द-क्रम (word-order) संबंधी त्रुटियों का सबसे आम कारण है। अचेतन अनुवाद (unconscious translation) के कारण अक्सर लोग अंग्रेजी उपवाक्यों (Clauses) के अंत में verbs रख देते हैं, या महत्वपूर्ण संयोजकों (connectors) को छोड़ देते हैं। इस अंतर को पहचानना स्वाभाविक अंग्रेजी Sentences बनाने की दिशा में पहला कदम है।

Deconstructing the Subject

எழுவாயைப் பகுப்பாய்வு செய்தல் Subject का विश्लेषण

Every English sentence requires a focal point (someone or something that the sentence is about). This focal point is what we call the subject. In most sentences, the subject is the actor who performs the action, or the topic being described. ஒவ்வொரு ஆங்கில வாக்கியத்திற்கும் ஒரு மையப்புள்ளி தேவைப்படுகிறது. இந்த மையப்புள்ளியையே நாம் Subject என்கிறோம். பெரும்பாலான வாக்கியங்களில், Subject என்பது செயலைச் செய்யும் நபர் அல்லது விவரிக்கப்படும் பொருளாக இருக்கும். प्रत्येक अंग्रेजी Sentence में एक मुख्य केंद्र (focal point) होना आवश्यक है (कोई व्यक्ति या वस्तु जिसके बारे में Sentence है)। इसी केंद्र को हम Subject कहते हैं। अधिकांश Sentences में, Subject वह कर्ता होता है जो कार्य करता है, या वह विषय होता है जिसका वर्णन किया जा रहा है।

To find the subject of any sentence, look for the main action first. Once you identify the action, ask yourself: Who or what is performing this action? The answer to that question is the subject. எந்தவொரு வாக்கியத்தின் Subject-ஐயும் கண்டறிய, முதலில் முதன்மைச் செயலைத் தேடுங்கள். அந்தச் செயலைக் கண்டறிந்ததும், உங்களிடம் கேளுங்கள்: யார் அல்லது எது இந்தச் செயலைச் செய்கிறது? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலே Subject ஆகும். किसी भी Sentence का Subject खोजने के लिए, सबसे पहले मुख्य कार्य (action) को देखें। एक बार जब आप कार्य की पहचान कर लेते हैं, तो खुद से पूछें: यह कार्य कौन (Who) या क्या (what) कर रहा है? उस प्रश्न का उत्तर ही Subject होता है।

For example, look at this sentence: The train arrived late at Chennai Central. உதாரணமாக, இந்த வாக்கியத்தைக் கவனியுங்கள்: The train arrived late at Chennai Central. उदाहरण के लिए, इस Sentence को देखें: The train arrived late at Chennai Central.

1. Find the action: arrived. செயலைக் கண்டறியுங்கள்: arrived. कार्य (action) खोजें: arrived।
2. Ask: What arrived? The train. கேளுங்கள்: எது வந்தது? The train. पूछें: क्या आया? The train। Therefore, the train is the subject. எனவே, the train என்பதே Subject ஆகும். अतः, the train ही Subject है।

Simple, Complete, and Compound Subjects

தனி, முழு மற்றும் கூட்டு எழுவாய்கள் Simple, Complete और Compound Subjects

Subjects are not always single words. To build clear sentences, we must understand the three structural levels of a subject: Subject எப்போதும் ஒற்றை வார்த்தைகளாக மட்டுமே இருப்பதில்லை. தெளிவான வாக்கியங்களை உருவாக்க, நாம் ஒரு Subject-ன் மூன்று கட்டமைப்பு நிலைகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்: Subject हमेशा केवल एक शब्द नहीं होता। स्पष्ट Sentences बनाने के लिए, हमें Subject के तीन संरचनात्मक स्तरों को समझना होगा:

1. Simple Subject: This is the core noun or pronoun that performs the action, without any of its describing words. தனி எழுவாய் (Simple Subject): இது செயலைச் செய்யும் முதன்மைப் பெயர்ச்சொல் (Noun) அல்லது பிரதிப் பெயர்ச்சொல் (Pronoun) ஆகும், இதில் அதை விவரிக்கும் வார்த்தைகள் எதுவும் இடம்பெறாது. Simple Subject: यह वह मुख्य संज्ञा (Noun) या सर्वनाम (Pronoun) है जो बिना किसी वर्णन करने वाले शब्दों के कार्य करता है।

   • Example: The enthusiastic students of the college organized a blood donation camp. உதாரணம்: The enthusiastic students of the college organized a blood donation camp. उदाहरण: The enthusiastic students of the college organized a blood donation camp.
   • Here, the simple subject is the noun students. இங்கு, Simple Subject என்பது students என்ற Noun ஆகும். यहाँ, Simple Subject मुख्य Noun students है।

2. Complete Subject: This includes the simple subject and all the words, adjectives, and prepositional phrases that describe or modify it. முழு எழுவாய் (Complete Subject): இது Simple Subject மற்றும் அதை விவரிக்கும் அல்லது மாற்றியமைக்கும் அனைத்து வார்த்தைகள், பெயரடைகள் (Adjectives) மற்றும் முன்னிடைச்சொல் தொடர்களைப் (Prepositional phrases) உள்ளடக்கியது. Complete Subject: इसमें Simple Subject और उसकी विशेषता बताने वाले या उसे modify करने वाले सभी शब्द, विशेषण (Adjectives) और संबंधसूचक वाक्यांश (Prepositional Phrases) शामिल होते हैं।

   • Example: The enthusiastic students of the college organized a blood donation camp. உதாரணம்: The enthusiastic students of the college organized a blood donation camp. उदाहरण: The enthusiastic students of the college organized a blood donation camp.
   • Here, the complete subject is The enthusiastic students of the college. It tells us exactly which students we are talking about. இங்கு, Complete Subject என்பது The enthusiastic students of the college ஆகும். இது நாம் எந்த மாணவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறோம் என்பதைத் துல்லியமாக நமக்குக் கூறுகிறது. यहाँ, Complete Subject The enthusiastic students of the college है। यह हमें सटीक रूप से बताता है कि हम किन छात्रों (students) की बात कर रहे हैं।

3. Compound Subject: This occurs when a sentence has two or more simple subjects that share the same action verb. These subjects are joined by connecting words like and, or, or nor. கூட்டு எழுவாய் (Compound Subject): ஒரு வாக்கியத்தில் ஒரே செயல் வினைச்சொல்லைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட Simple Subjects இருக்கும்போது இது நிகழ்கிறது. இவை and, or அல்லது nor போன்ற இணைப்பு வார்த்தைகளால் இணைக்கப்படுகின்றன. Compound Subject: ऐसा तब होता है जब किसी Sentence में दो या दो से अधिक Simple Subjects होते हैं जो एक ही action verb को साझा (share) करते हैं। ये Subjects जोड़ने वाले शब्दों (connecting words) जैसे and, or, या nor द्वारा जुड़े होते हैं।

   • Example: Rohit and Virat opened the innings for India. உதாரணம்: Rohit and Virat opened the innings for India. उदाहरण: Rohit and Virat opened the innings for India.
   • Here, the compound subject consists of two simple subjects (Rohit and Virat) sharing the single action (opened). இங்கு, Compound Subject என்பது ஒரே செயலை (opened) பகிர்ந்துகொள்ளும் இரண்டு Simple Subjects (Rohit மற்றும் Virat) ஆகும். यहाँ, Compound Subject में दो Simple Subjects (Rohit और Virat) शामिल हैं जो एक ही कार्य (opened) को साझा करते हैं।

Deconstructing the Predicate

பயனிலையைப் பகுப்பாய்வு செய்தல் विधेय (Predicate) का विश्लेषण

Once we isolate the subject, everything else left in the sentence belongs to the predicate. The predicate is the part of the sentence that tells us what the subject does, what the subject is, or what is happening to the subject. Without a predicate, a subject is just a stranded name or noun with no purpose. நாம் Subject-ஐத் தனியாகப் பிரித்தெடுத்த பிறகு, வாக்கியத்தில் மீதமுள்ள மற்ற அனைத்தும் பயனிலைக்குச் (Predicate) சொந்தமானதாகும். Predicate என்பது Subject என்ன செய்கிறது, Subject என்னவாக இருக்கிறது அல்லது Subject-க்கு என்ன நடக்கிறது என்று நமக்குக் கூறும் வாக்கியத்தின் பகுதியாகும். ஒரு Predicate இல்லாமல், Subject என்பது எந்தவொரு நோக்கமும் இல்லாத ஒரு தனித்து விடப்பட்ட பெயர்ச்சொல்லாக மட்டுமே இருக்கும். एक बार जब हम Subject को अलग कर लेते हैं, तो Sentence में बचा हुआ बाकी सब कुछ विधेय (Predicate) के अंतर्गत आता है। Predicate, Sentence का वह भाग है जो हमें बताता है कि Subject क्या करता है, Subject क्या है, या Subject के साथ क्या हो रहा है। बिना Predicate के, Subject बिना किसी उद्देश्य का सिर्फ एक अकेला नाम या Noun बनकर रह जाता है।

Look again at our cricketer example: Rohit hits the ball. நமது கிரிக்கெட் வீரர் உதாரணத்தை மீண்டும் கவனியுங்கள்: Rohit hits the ball. हमारे क्रिकेटर वाले उदाहरण को फिर से देखें: Rohit hits the ball.

• Subject: Rohit Subject: Rohit Subject: Rohit
• Predicate: hits the ball (tells us what Rohit is doing) Predicate: hits the ball (ரோஹித் என்ன செய்கிறார் என்பதை நமக்குக் கூறுகிறது) Predicate: hits the ball (बताता है कि रोहित क्या कर रहा है)

Simple, Complete, and Compound Predicates

தனி, முழு மற்றும் கூட்டுப் பயனிலைகள் Simple, Complete और Compound Predicates

Just like subjects, predicates can be broken down into three structural categories: Subject-களைப் போலவே, Predicate-களையும் மூன்று கட்டமைப்பு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்: Subjects की ही तरह, Predicates को भी तीन संरचनात्मक श्रेणियों में विभाजित किया जा सकता है:

1. Simple Predicate: This is the main verb or verb phrase that expresses the action or state of being. It contains no descriptions or objects. தனிப் பயனிலை (Simple Predicate): இது ஒரு செயல் அல்லது நிலையை வெளிப்படுத்தும் முதன்மை வினைச்சொல் அல்லது வினைச்சொல் தொடர் (Verb phrase) ஆகும். இதில் எந்தவொரு விவரிப்புகளோ அல்லது Objects-ஓ இடம்பெறாது. Simple Predicate: यह मुख्य verb या क्रिया वाक्यांश (Verb Phrase) होता है जो कार्य या होने की स्थिति (state of being) को व्यक्त करता है। इसमें कोई विवरण या objects शामिल नहीं होते हैं।

   • Example: The chef has cooked a delicious biryani. உதாரணம்: The chef has cooked a delicious biryani. उदाहरण: The chef has cooked a delicious biryani.
   • Here, the simple predicate is the verb phrase has cooked. இங்கு, Simple Predicate என்பது has cooked என்ற Verb phrase ஆகும். यहाँ, Simple Predicate मुख्य Verb Phrase has cooked है।

2. Complete Predicate: This includes the verb and all the words that follow it to complete its meaning, including objects, adverbs, and prepositional phrases. முழுப் பயனிலை (Complete Predicate): இது வினைச்சொல் மற்றும் அதன் பொருளை முழுமையாக்குவதற்காக அதனைத் தொடர்ந்து வரும் Objects, வினையுரிச்சொற்கள் (Adverbs) மற்றும் Prepositional phrases உள்ளிட்ட அனைத்து வார்த்தைகளையும் உள்ளடக்கியதாகும். Complete Predicate: इसमें verb और उसके अर्थ को पूरा करने के लिए उसके बाद आने वाले सभी शब्द शामिल होते हैं, जिनमें objects, क्रियाविशेषण (Adverbs) और Prepositional Phrases शामिल हैं।

   • Example: The chef has cooked a delicious biryani for the guests. உதாரணம்: The chef has cooked a delicious biryani for the guests. उदाहरण: The chef has cooked a delicious biryani for the guests.
   • Here, the complete predicate is has cooked a delicious biryani for the guests. இங்கு, Complete Predicate என்பது has cooked a delicious biryani for the guests ஆகும். यहाँ, Complete Predicate has cooked a delicious biryani for the guests है।

3. Compound Predicate: This occurs when the subject performs two or more actions. These action verbs are typically linked by coordinating conjunctions such as and, but, or or, without repeating the subject. கூட்டுப் பயனிலை (Compound Predicate): Subject ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட செயல்களைச் செய்யும்போது இது நிகழ்கிறது. இந்தச் செயல் வினைச்சொற்கள் பொதுவாக Subject-ஐ மீண்டும் பயன்படுத்தாமல் and, but அல்லது or போன்ற இணைப்புச் சொற்களால் (Coordinating conjunctions) இணைக்கப்படுகின்றன. Compound Predicate: ऐसा तब होता है जब Subject दो या दो से अधिक कार्य करता है। ये action verbs आमतौर पर Subject को दोहराए बिना, संयोजक (Coordinating Conjunctions) जैसे कि and, but, या or द्वारा जुड़े होते हैं।

   • Example: The officer completed the report and submitted it to the director. உதாரணம்: The officer completed the report and submitted it to the director. उदाहरण: The officer completed the report and submitted it to the director.
   • Here, the compound predicate is completed the report and submitted it to the director because the single subject (the officer) performs two distinct actions (completed and submitted). இங்கு, Compound Predicate என்பது completed the report and submitted it to the director ஆகும், ஏனெனில் ஒரே ஒரு Subject (the officer) இரண்டு தனித்துவமான செயல்களைச் (completed மற்றும் submitted) செய்கிறது. यहाँ, Compound Predicate completed the report and submitted it to the director है क्योंकि एक ही Subject (the officer) दो अलग-अलग कार्य (completed और submitted) करता है।

Direct vs. Indirect Objects and Complements

நேரடி மற்றும் மறைமுக செயப்படுபொருள்கள் மற்றும் நிரப்பிகள் प्रत्यक्ष कर्म (Direct Object) बनाम अप्रत्यक्ष कर्म (Indirect Object) और पूरक (Complements)

Just as the action in a sentence originates from the subject, it often moves toward a receiver. This receiver is what we call the object. However, not all objects are the same, and some sentences do not even use objects to complete their meaning. ஒரு வாக்கியத்தின் செயல் Subject-லிருந்து உருவாவது போலவே, அது பெரும்பாலும் அதைப் பெறுபவரை நோக்கி நகர்கிறது. இந்த பெறுபவரையே நாம் Object என்கிறோம். இருப்பினும், அனைத்து Objects-களும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை, மேலும் சில வாக்கியங்கள் தங்களின் பொருளை முழுமையாக்குவதற்கு Objects-களைப் பயன்படுத்துவது கூட இல்லை. जिस तरह किसी Sentence में कार्य (action) Subject से उत्पन्न होता है, वैसे ही यह अक्सर एक प्राप्तकर्ता (receiver) की ओर बढ़ता है। इसी प्राप्तकर्ता को हम object कहते हैं। हालांकि, सभी objects एक जैसे नहीं होते हैं, और कुछ Sentences अपने अर्थ को पूरा करने के लिए objects का उपयोग भी नहीं करते हैं।

Direct and Indirect Objects

நேரடி மற்றும் மறைமுக செயப்படுபொருள்கள் Direct और Indirect Objects

In sentences with action verbs, there are two types of receivers: direct and indirect. செயல் வினைச்சொற்களைக் கொண்ட வாக்கியங்களில், இரண்டு வகையான பெறுபவர்கள் உள்ளனர்: நேரடி மற்றும் மறைமுக. Action verbs वाले Sentences in, प्राप्तकर्ता (receivers) दो प्रकार के होते हैं: direct और indirect।

1. Direct Object: This is the direct receiver of the action. It answers the question what or whom after the action verb. நேரடி செயப்படுபொருள் (Direct Object): இது செயலை நேரடியாகப் பெறுவதாகும். இது செயல் வினைச்சொல்லுக்குப் பிறகு என்ன அல்லது யாரை என்ற கேள்விக்குப் பதிலளிக்கிறது. Direct Object: यह कार्य का प्रत्यक्ष प्राप्तकर्ता (direct receiver) होता है। यह action verb के बाद क्या (what) या किसे (whom) प्रश्न का उत्तर देता है।

   • Example: Amit bought a motorcycle. (Amit bought what? A motorcycle.) உதாரணம்: Amit bought a motorcycle. (Amit bought what? A motorcycle.) उदाहरण: Amit bought a motorcycle. (Amit bought what? A motorcycle.)
   • Here, motorcycle is the direct object. இங்கு, motorcycle என்பது Direct Object ஆகும். यहाँ, motorcycle ही Direct Object है।

2. Indirect Object: This is the person or thing that receives the direct object. It tells us to whom or for whom the action was done. The indirect object always sits between the verb and the direct object. மறைமுக செயப்படுபொருள் (Indirect Object): இது Direct Object-ஐப் பெறும் நபர் அல்லது பொருள் ஆகும். இது யாருக்கு அல்லது யாருக்காக செயல் செய்யப்பட்டது என்பதைக் கூறுகிறது. Indirect Object எப்போதும் வினைச்சொல்லுக்கும் Direct Object-க்கும் இடையில் அமைகிறது. Indirect Object: यह वह व्यक्ति या वस्तु है जो Direct Object को प्राप्त करता है। यह हमें बताता है कि कार्य किसके लिए (for whom) या किसे (to whom) किया गया था। Indirect Object हमेशा verb और Direct Object के बीच में आता है।

   • Example: Amit bought his brother a motorcycle. (For whom did Amit buy it? His brother.) உதாரணம்: Amit bought his brother a motorcycle. (For whom did Amit buy it? His brother.) उदाहरण: Amit bought his brother a motorcycle. (For whom did Amit buy it? His brother.)
   • Here, brother is the indirect object, and motorcycle is the direct object. இங்கு, brother என்பது Indirect Object ஆகும், மற்றும் motorcycle என்பது Direct Object ஆகும். यहाँ, brother Indirect Object है, और motorcycle Direct Object है।

If we change the order of these objects, we must introduce a preposition (such as to or for). The sentence then becomes: Amit bought a motorcycle for his brother. In this structure, the indirect object is no longer placed between the verb and the direct object; instead, it is expressed through a prepositional phrase. இந்த Objects-களின் வரிசையை நாம் மாற்றினால், to அல்லது for போன்ற ஒரு முன்னிடைச்சொல்லை (Preposition) அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். அப்போது அந்த வாக்கியம்: Amit bought a motorcycle for his brother என மாறும். இந்த அமைப்பில், Indirect Object ஆனது வினைச்சொல்லுக்கும் Direct Object-க்கும் இடையில் வைக்கப்படுவதில்லை; அதற்குப் பதிலாக, அது ஒரு Prepositional phrase மூலம் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. यदि हम इन objects का क्रम बदलते हैं, तो हमें एक पूर्वसर्ग (Preposition) (जैसे कि to या for) का उपयोग करना होगा। तब Sentence यह बन जाता है: Amit bought a motorcycle for his brother. इस संरचना में, Indirect Object अब verb और Direct Object के बीच में नहीं रखा जाता है; इसके बजाय, इसे एक Prepositional Phrase के माध्यम से व्यक्त किया जाता है।

Subject and Object Complements

எழுவாய் மற்றும் செயப்படுபொருள் நிரப்பிகள் Subject और Object Complements

Some sentences use verbs that do not express physical actions. Instead, they act like links or connectors. In these cases, the words that follow the verb do not receive an action; rather, they complete the description of the subject or object. We call these words Complements. சில வாக்கியங்கள் உடல் சார்ந்த செயல்களை வெளிப்படுத்தாத வினைச்சொற்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. அதற்குப் பதிலாக, அவை இணைப்புகள் போலச் செயல்படுகின்றன. இந்தச் சந்தர்ப்பங்களில், வினைச்சொல்லைத் தொடர்ந்து வரும் வார்த்தைகள் ஒரு செயலைப் பெறுவதில்லை; மாறாக, அவை Subject அல்லது Object-ன் விளக்கத்தை முழுமையாக்குடுகின்றன. இந்த வார்த்தைகளை நாம் Complements என்று அழைக்கிறோம். कुछ Sentences ऐसी verbs का उपयोग करते हैं जो शारीरिक क्रियाओं को व्यक्त नहीं करती हैं। इसके बजाय, वे संबंध स्थापित करने (links) या जोड़ने (connectors) का काम करती हैं। ऐसे मामलों में, verb के बाद आने वाले शब्द किसी कार्य को प्राप्त नहीं करते हैं; बल्कि, वे Subject या object के विवरण को पूरा करते हैं। हम इन शब्दों को Complements कहते हैं।

1. Subject Complements: These follow linking verbs (such as is, am, are, was, were, seems, tastes, becomes). A subject complement renames or describes the subject itself. Crucially, linking verbs do not take direct objects. எழுவாய் நிரப்பிகள்: இவை இணைப்பு வினைச்சொற்களை (Linking verbs - அதாவது is, am, are, was, were, seems, tastes, becomes போன்றவற்றை) தொடர்ந்து வருகின்றன. ஒரு எழுவாய் நிரப்பி Subject-ஐ மறுபெயரிடுகிறது அல்லது விவரிக்கிறது. மிக முக்கியமாக, Linking verbs ஒருபோதும் Direct Objects-களை ஏற்பதில்லை. Subject Complements: ये संयोजक क्रिया (Linking Verbs) (जैसे कि is, am, are, was, were, seems, tastes, becomes) के बाद आते हैं। Subject complement स्वयं Subject को एक नया नाम देता है या उसका वर्णन करता है। महत्वपूर्ण बात यह है कि Linking Verbs कभी भी direct objects नहीं लेते हैं।

   • Example: The coffee tastes bitter. (The word bitter is a predicate adjective that describes the subject, coffee.) உதாரணம்: The coffee tastes bitter. (இங்கு bitter என்ற சொல் Subject ஆகிய coffee-ஐ விவரிக்கும் ஒரு பயனிலை பெயரடை (Predicate adjective) ஆகும்.) उदाहरण: The coffee tastes bitter. (शब्द bitter एक विधेय विशेषण (Predicate Adjective) है जो Subject coffee का वर्णन करता है।)
   • Example: Ms. Sharma became the principal. (The word principal is a predicate noun that renames the subject, Ms. Sharma.) உதாரணம்: Ms. Sharma became the principal. (இங்கு principal என்ற சொல் Subject ஆகிய Ms. Sharma-வுக்கு மறுபெயர் சூட்டும் ஒரு பயனிலை பெயர்ச்சொல் (Predicate noun) ஆகும்.) उदाहरण: Ms. Sharma became the principal. (शब्द principal एक विधेय संज्ञा (Predicate Noun) है जो Subject Ms. Sharma को नया नाम देता है।)

2. Object Complements: These follow a direct object and rename or describe that object. They are commonly used with verbs like make, name, call, elect, or paint. செயப்படுபொருள் நிரப்பிகள்: இவை ஒரு Direct Object-ஐத் தொடர்ந்து வந்து, அந்த Object-க்கு மறுபெயர் சூட்டுகின்றன அல்லது அதை விவரிக்கின்றன. இவை பொதுவாக make, name, call, elect அல்லது paint போன்ற வினைச்சொற்களுடன் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. Object Complements: ये Direct Object के बाद आते हैं और उस object को नया नाम देते हैं या उसका वर्णन करते हैं। आमतौर पर इनका उपयोग make, name, call, elect, या paint जैसी verbs के साथ किया जाता है।

   • Example: The committee elected him chairman. (Here, him is the direct object, and chairman is the object complement because it renames him.) உதாரணம்: The committee elected him chairman. (இங்கு him என்பது Direct Object ஆகும், மற்றும் chairman என்பது him-க்கு மறுபெயர் சூட்டுவதால் அது Object complement ஆகும்.) उदाहरण: The committee elected him chairman. (यहाँ, him Direct Object है, और chairman Object Complement है क्योंकि यह him को नया नाम देता है।)
   • Example: She painted the door green. (Here, door is the direct object, and green is the object complement because it describes the door.) உதாரணம்: She painted the door green. (இங்கு door என்பது Direct Object ஆகும், மற்றும் green என்பது door-ஐ விவரிப்பதால் அது Object complement ஆகும்.) उदाहरण: She painted the door green. (यहाँ, door Direct Object है, और green Object Complement है क्योंकि यह door का वर्णन करता है।)

Objects of Prepositions

முன்னிடைச்சொற்களின் செயப்படுபொருள்கள் Prepositions के Objects

Objects do not only follow verbs. They also follow prepositions (such as in, on, at, under, with, about). Any noun or pronoun that follows a preposition is called the Object of the Preposition. Objects வினைச்சொற்களை மட்டுமே பின்பற்றி வருவதில்லை. அவை முன்னிடைச்சொற்களையும் (Prepositions - அதாவது in, on, at, under, with, about போன்றவற்றை) பின்பற்றி வருகின்றன. ஒரு முன்னிடைச்சொல்லைத் தொடர்ந்து வரும் எந்தவொரு பெயர்ச்சொல்லும் அல்லது பிரதிப் பெயர்ச்சொல்லும் முன்னிடைச்சொல்லின் செயப்படுபொருள் (Object of the Preposition) என்று அழைக்கப்படுகிறது. Objects केवल verbs के बाद ही नहीं आते। वे prepositions (जैसे in, on, at, under, with, about) के बाद भी आते हैं। कोई भी noun या pronoun जो preposition के बाद आता है, उसे पूर्वसर्ग का कर्म (Object of the Preposition) कहा जाता है।

• Example: The keys are on the table. (The noun table is the object of the preposition on.) உதாரணம்: The keys are on the table. (இங்கு table என்ற பெயர்ச்சொல் on என்ற Preposition-ன் செயப்படுபொருள் ஆகும்.) उदाहरण: The keys are on the table. (Noun table यहाँ preposition on का object है।)
• Example: She walked with him. (The pronoun him is the object of the preposition with.) உதாரணம்: She walked with him. (இங்கு him என்ற பிரதிப் பெயர்ச்சொல் with என்ற Preposition-ன் செயப்படுபொருள் ஆகும்.) उदाहरण: She walked with him. (Pronoun him यहाँ preposition with का object है।)

Understanding prepositional objects is vital. They are part of prepositional phrases and can never function as the subject of a sentence. Prepositional objects-களைப் புரிந்துகொள்வது மிக முக்கியமானது. அவை Prepositional phrases-ன் ஒரு பகுதியாகும், மேலும் ஒரு வாக்கியத்தின் Subject-ஆக ஒருபோதும் செயல்பட முடியாது. Prepositional objects को समझना बहुत महत्वपूर्ण है। वे Prepositional Phrases का हिस्सा होते हैं और कभी भी किसी Sentence के Subject के रूप में कार्य नहीं कर सकते हैं।

Dummy Subjects and Vernacular Traps

போலி எழுவாய்கள் மற்றும் தாய்மொழித் தாக்கப் பொறிகள் छद्म कर्ता (Dummy Subjects) और मातृभाषा प्रभाव की त्रुटियाँ (Vernacular Traps)

In English, every grammatically complete sentence must contain a subject. However, there are times when we want to express a fact, state the weather, tell the time, or assert that something exists without referring to a specific person or thing doing an action. To satisfy the rules of English syntax, we use temporary placeholders called Dummy Subjects. ஆங்கிலத்தில், இலக்கணப்படி முழுமையான ஒவ்வொரு வாக்கியத்திலும் ஒரு Subject இருக்க வேண்டும். இருப்பினும், ஒரு குறிப்பிட்ட நபர் அல்லது பொருள் செயலைச் செய்வதைக் குறிக்காமல், ஒரு உண்மையை வெளிப்படுத்த, வானிலையைக் கூற, நேரத்தைச் சொல்ல அல்லது ஏதேனும் ஒன்று இருப்பதை உறுதிப்படுத்த நாம் விரும்பும் நேரங்கள் உண்டு. ஆங்கில வாக்கிய அமைப்பு முறையின் (English syntax) விதிகளை நிறைவு செய்வதற்காக, நாம் போலி எழுவாய்கள் (Dummy Subjects) என்று அழைக்கப்படும் தற்காலிகப் பிரதிநிதிகளைப் பயன்படுத்துகிறோம். अंग्रेजी में, प्रत्येक व्याकरणिक रूप से पूर्ण Sentence में एक Subject होना आवश्यक है। हालांकि, कई बार हम किसी तथ्य को व्यक्त करना चाहते हैं, मौसम या समय बताना चाहते हैं, या किसी चीज़ के अस्तित्व को दर्शाना चाहते हैं, वह भी बिना किसी विशिष्ट व्यक्ति या वस्तु का उल्लेख किए जो कोई कार्य कर रहा है। अंग्रेजी वाक्य-विन्यास (Syntax) के नियमों को पूरा करने के लिए, हम अस्थायी स्थानधारकों (placeholders) का उपयोग करते हैं जिन्हें Dummy Subjects कहा जाता है।

The Dummy Subjects “It” and “There"

"It” மற்றும் “There” ஆகிய போலி எழுவாய்கள் Dummy Subjects “It” और “There”

English employs two primary dummy subjects: it and there. They do not represent a real actor but serve to fill the subject position before the verb. ஆங்கிலத்தில் it மற்றும் there ஆகிய இரண்டு முதன்மையான Dummy Subjects பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவை உண்மையான செயலைச் செய்பவரைக் குறிப்பதில்லை, ஆனால் வினைச்சொல்லுக்கு முன்னால் உள்ள Subject-ன் இடத்தை நிரப்பப் பயன்படுகின்றன. अंग्रेजी में मुख्य रूप से दो dummy subjects का उपयोग किया जाता है: it और there। वे किसी वास्तविक कर्ता (actor) का प्रतिनिधित्व नहीं करते हैं, बल्कि verb से पहले Subject के स्थान को भरने का काम करते हैं।

1. Dummy “It” (Anticipatory Subject): We use it when discussing weather, time, distance, or environmental states. We also use it to “anticipate” or prepare the reader for a longer, heavier subject that is delayed until the end of the sentence. போலி “It” (முன்னோக்கு எழுவாய் - Anticipatory Subject): வானிலை, நேரம், தூரம் அல்லது சுற்றுச்சூழல் நிலைகளைப் பற்றிப் பேசும்போது நாம் it-ஐப் பயன்படுத்துகிறோம். மேலும், வாக்கியத்தின் இறுதி வரை தள்ளிப்போடப்படும் நீளமான, பெரிய Subject-ஐ வாசகருக்கு முன்னதாகவே உணர்த்த அல்லது அவர்களை அதற்குத் தயார்படுத்தவும் இதைப் பயன்படுத்துகிறோம். Dummy “It” (Anticipatory Subject): हम it का उपयोग तब करते हैं जब मौसम, समय, दूरी या पर्यावरणीय स्थितियों पर चर्चा की जा रही हो। हम इसका उपयोग पाठक को एक लंबे, भारी Subject के लिए तैयार या “पूर्वापेक्षित” (anticipate) करने के लिए भी करते हैं, जिसे Sentence के अंत तक के लिए विलंबित (delayed) किया गया हो।

   • Example: It is raining in Mumbai. (Weather) உதாரணம்: It is raining in Mumbai. (வானிலை) उदाहरण: It is raining in Mumbai. (Weather - मौसम)
   • Example: It is 8:00 AM. (Time) உதாரணம்: It is 8:00 AM. (நேரம்) उदाहरण: It is 8:00 AM. (Time - समय)
   • Example: It is dangerous to walk on the tracks. (Instead of: To walk on the tracks is dangerous. Here, it anticipates the heavy action phrase at the end.) உதாரணம்: It is dangerous to walk on the tracks. (இதற்குப் பதிலாக: To walk on the tracks is dangerous. இங்கு, இறுதியில் வரும் பெரிய செயல் தொடரை it முன்கூட்டியே உணர்த்துகிறது.) उदाहरण: It is dangerous to walk on the tracks. (इसके बजाय: To walk on the tracks is dangerous. यहाँ, it अंत में आने वाले भारी कार्य वाक्यांश (action phrase) के लिए पूर्वापेक्षा करता है।)

2. Dummy “There” (Existential Subject): We use there to introduce the existence or location of something. Unlike other sentences, when we use dummy there, the real subject follows the verb. போலி “There” (இருப்புநிலை எழுவாய் - Existential Subject): ஏதேனும் ஒன்று இருப்பதை அல்லது இருக்கும் இடத்தை அறிமுகப்படுத்த நாம் there-ஐப் பயன்படுத்துகிறோம். மற்ற வாக்கியங்களைப் போலல்லாமல், போலி there-ஐப் பயன்படுத்தும்போது, உண்மையான Subject வினைச்சொல்லுக்குப் பின்னால் வரும். Dummy “There” (Existential Subject): हम there का उपयोग किसी चीज़ के अस्तित्व (existence) या स्थान को दर्शाने के लिए करते हैं। अन्य Sentences के विपरीत, जब हम dummy there का उपयोग करते हैं, तो वास्तविक Subject, verb के बाद आता है।

   • Example: There is a problem in the server room. (The real subject is a problem, which is singular, so we use is.) உதாரணம்: There is a problem in the server room. (உண்மையான Subject a problem ஆகும், இது ஒருமை என்பதால் நாம் is பயன்படுத்துகிறோம்.) उदाहरण: There is a problem in the server room. (यहाँ वास्तविक Subject a problem है, जो एकवचन (singular) है, इसलिए हम is का उपयोग करते हैं।)
   • Example: There are forty students in the classroom. (The real subject is forty students, which is plural, so we use are.) உதாரணம்: There are forty students in the classroom. (உண்மையான Subject forty students ஆகும், இது பன்மை என்பதால் நாம் are பயன்படுத்துகிறோம்.) उदाहरण: There are forty students in the classroom. (यहाँ वास्तविक Subject forty students है, जो बहुवचन (plural) है, इसलिए हम are का उपयोग करते हैं।)

Vernacular Interference Traps

தாய்மொழித் தாக்கப் பொறிகள் मातृभाषा प्रभाव संबंधी त्रुटियाँ (Vernacular Interference Traps)

Indian students often make specific, high-frequency grammatical errors due to the natural differences between English syntax and their native languages. ஆங்கில syntax-ற்கும் தங்களின் தாய்மொழிகளுக்கும் இடையிலான இயல்பான வேறுபாடுகள் காரணமாக, இந்திய மாணவர்கள் பெரும்பாலும் குறிப்பிட்ட, அடிக்கடி நிகழும் இலக்கணப் பிழைகளைச் செய்கிறார்கள். भारतीय छात्र अक्सर अंग्रेजी वाक्य-विन्यास (Syntax) और अपनी मातृभाषा के बीच प्राकृतिक अंतर के कारण विशिष्ट, बहुत अधिक होने वाली व्याकरणिक त्रुटियाँ करते हैं।

Trap 1: Subject Omission

பொறி 1: எழுவாயைத் தவிர்த்தல் त्रुटि 1: Subject को छोड़ देना (Subject Omission)

Many Indian languages, such as Hindi and Tamil, are “pro-drop” languages. This means they allow you to omit the subject pronoun when the context makes it obvious. இந்தி மற்றும் தமிழ் போன்ற பல இந்திய மொழிகள் “pro-drop” மொழிகளாகும். அதாவது, சூழல் தெளிவாக இருக்கும் போது, Subject-ஐக் குறிக்கும் பிரதிப் பெயர்ச்சொல்லைத் (Subject pronoun) தவிர்க்க இவை அனுமதிக்கின்றன. कई भारतीय भाषाएं, जैसे कि हिंदी और तमिल, ‘प्रो-ड्रॉप’ (Pro-drop) भाषाएं हैं। इसका अर्थ यह है कि जब संदर्भ (context) से स्पष्ट हो, तो वे आपको कर्ता सर्वनाम (Subject Pronoun) को छोड़ने (omit) की अनुमति देती हैं।

• Tamil: மழை பெய்கிறது. (Literally: Rain pours.) Or: இன்று லேட்டாக வந்தது. (Literally: Today late came — referring to a train.)
• Hindi: बारिश हो रही है। (Literally: Rain is happening.) Or: आज लेट आई है। (Literally: Today late came.)

When translating these thoughts directly, learners frequently write incorrect sentences in English: இந்தக் கருத்துகளை நேரடியாக மொழிபெயர்க்கும்போது, மாணவர்கள் பெரும்பாலும் ஆங்கிலத்தில் தவறான வாக்கியங்களை எழுதுகிறார்கள்: इन विचारों का सीधे अनुवाद करते समय, सीखने वाले अक्सर अंग्रेजी में गलत Sentences लिखते हैं:

• Incorrect: Is raining in Mumbai. தவறானது: Is raining in Mumbai. Incorrect: Is raining in Mumbai.
• Correct: It is raining in Mumbai. சரியானது: It is raining in Mumbai. Correct: It is raining in Mumbai.
• Incorrect: Is very important to study. தவறானது: Is very important to study. Incorrect: Is very important to study.
• Correct: It is very important to study. சரியானது: It is very important to study. Correct: It is very important to study.

Always remember: English sentences (except for direct commands) must have an explicit subject. If there is no real subject, you must use the dummy subject it or there. எப்போதும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்: ஆங்கில வாக்கியங்கள் (நேரடி கட்டளைகளைத் தவிர) ஒரு வெளிப்படையான Subject-ஐக் கொண்டிருக்க வேண்டும். உண்மையான Subject எதுவும் இல்லாதபோது, நீங்கள் கட்டாயமாக it அல்லது there ஆகிய Dummy subject-ஐப் பயன்படுத்த வேண்டும். हमेशा याद रखें: अंग्रेजी Sentences में (प्रत्यक्ष आदेशों/direct commands को छोड़कर) एक स्पष्ट (explicit) Subject होना आवश्यक है। यदि कोई वास्तविक Subject नहीं है, तो आपको dummy subject it या there का उपयोग अवश्य करना चाहिए।

Trap 2: Misplacement of Objects

பொறி 2: செயப்படுபொருளைத் தவறான இடத்தில் வைத்தல் त्रुटि 2: Objects का गलत स्थान पर रखना (Misplacement of Objects)

Because Indian languages follow the S-O-V pattern, learners sometimes struggle to keep the verb adjacent to the object in English. They may insert other words (like adverbs or time expressions) between the verb and its direct object, breaking the core S-V-O bridge. இந்திய மொழிகள் S-O-V அமைப்பைப் பின்பற்றுவதால், மாணவர்கள் சில சமயங்களில் ஆங்கிலத்தில் Object-க்கு அருகில் Verb-ஐ வைப்பதற்குச் சிரமப்படுகிறார்கள். அவர்கள் Verb மற்றும் அதன் Direct Object-க்கு இடையில் மற்ற வார்த்தைகளைச் (வினையுரிச்சொற்கள் அல்லது நேரத்தைக் குறிக்கும் சொற்கள் போன்றவற்றை) நுழைத்து, முதன்மையான S-V-O பாலத்தை உடைக்கக்கூடும். चूंकि भारतीय भाषाएं S-O-V पैटर्न का पालन करती हैं, इसलिए सीखने वालों को कभी-कभी अंग्रेजी में verb को object के पास रखने में कठिनाई होती है। वे verb और उसके Direct Object के बीच अन्य शब्द (जैसे adverbs या समय दर्शाने वाले शब्द) रख सकते हैं, जिससे मुख्य S-V-O संबंध टूट जाता है।

• Incorrect: Ram completed quickly the homework. தவறானது: Ram completed quickly the homework. Incorrect: Ram completed quickly the homework.
• Correct: Ram completed the homework quickly. (Subject: Ram, Verb: completed, Object: the homework, Adverb: quickly.) சரியானது: Ram completed the homework quickly. (Subject: Ram, Verb: completed, Object: the homework, Adverb: quickly.) Correct: Ram completed the homework quickly। (Subject: Ram, Verb: completed, Object: the homework, Adverb: quickly.)

Key Takeaways

முக்கியக் குறிப்புகள் मुख्य बिंदु (Key Takeaways)

• English sentences are built on a strict Subject-Verb-Object (S-V-O) order, which differs from the Subject-Object-Verb (S-O-V) structure found in most Indian languages. ஆங்கில வாக்கியங்கள் ஒரு கடுமையான Subject-Verb-Object (S-V-O) வரிசையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன, இது பெரும்பாலான இந்திய மொழிகளில் காணப்படும் Subject-Object-Verb (S-O-V) அமைப்பிலிருந்து வேறுபடுகிறது. अंग्रेजी Sentences एक सख्त Subject-Verb-Object (S-V-O) क्रम पर बनते हैं, जो अधिकांश भारतीय भाषाओं में पाई जाने वाली Subject-Object-Verb (S-O-V) संरचना से भिन्न है।
• A complete subject consists of the core noun or pronoun plus all of its modifying words, while a complete predicate contains the main verb and everything that follows it to complete its meaning. ஒரு Complete Subject என்பது முதன்மை Noun அல்லது Pronoun மற்றும் அதை மாற்றியமைக்கும் அனைத்து வார்த்தைகளையும் உள்ளடக்கியது, அதே நேரத்தில் ஒரு Complete Predicate என்பது முதன்மை Verb மற்றும் அதன் பொருளை முழுமையாக்க அதைத் தொடர்ந்து வரும் அனைத்தையும் கொண்டுள்ளது. एक Complete Subject में मुख्य noun या pronoun के साथ-साथ उसकी विशेषता बताने वाले सभी शब्द शामिल होते हैं, जबकि एक Complete Predicate में मुख्य verb और उसके अर्थ को पूरा करने वाले बाकी सभी शब्द होते हैं।
• Direct objects receive the action of a verb directly, whereas indirect objects receive the direct object and must be placed between the verb and the direct object unless introduced by a preposition. Direct Objects ஒரு Verb-ன் செயலை நேரடியாகப் பெறுகின்றன, அதே சமயம் Indirect Objects என்பவை Direct Object-ஐப் பெறுகின்றன, மேலும் அவை ஒரு Preposition மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டால் ஒழிய, Verb-க்கும் Direct Object-க்கும் இடையில் வைக்கப்பட வேண்டும். Direct objects किसी verb के कार्य को सीधे प्राप्त करते हैं, जबकि indirect objects उस direct object को प्राप्त करते हैं और उन्हें verb और direct object के बीच रखा जाना चाहिए, जब तक कि उन्हें किसी preposition द्वारा पेश न किया जाए।
• Linking verbs connect the subject to a subject complement that renames or describes the subject, and they never take a direct object. Linking verbs ஆனது Subject-ஐ அதற்கு மறுபெயரிடும் அல்லது விவரிக்கும் ஒரு Subject complement உடன் இணைக்கின்றன, மேலும் அவை ஒருபோதும் Direct Object-ஐ ஏற்பதில்லை. Linking verbs Subject को एक subject complement से जोड़ती हैं जो Subject को नया नाम देता है या उसका वर्णन करता है, और वे कभी भी direct object नहीं लेती हैं।
• Dummy subjects like it and there serve as syntactic placeholders when a sentence lacks a real performer of the action. ஒரு வாக்கியத்தில் செயலைச் செய்யும் உண்மையான நபர் இல்லாதபோது, it மற்றும் there போன்ற Dummy subjects வாக்கிய அமைப்பில் தற்காலிகப் பிரதிநிதிகளாகச் செயல்படுகின்றன. जब किसी Sentence में कार्य करने वाला कोई वास्तविक कर्ता नहीं होता, तब it और there जैसे dummy subjects वाक्य-विन्यास (syntactic) स्थानधारक के रूप में कार्य करते हैं।
• Dropping the subject pronoun (subject omission) is a common error resulting from native language patterns where subjects are regularly omitted. Subject-ஐக் குறிக்கும் பிரதிப் பெயர்ச்சொல்லை விட்டுவிடுவது (Subject omission), எழுவாய்கள் வழக்கமாகத் தவிர்க்கப்படும் தாய்மொழி அமைப்புகளின் தாக்கத்தால் ஏற்படும் ஒரு பொதுவான பிழையாகும். Subject pronoun को छोड़ देना (subject omission) एक आम त्रुटि है जो मातृभाषा के प्रभावों के कारण होती है जहाँ Subjects को नियमित रूप से छोड़ दिया जाता है।

In the next lesson, we will build upon this sentence architecture to explore the differences between phrases and clauses, helping you identify their structural boundaries. அடுத்த பாடத்தில், சொற்றொடர்கள் (Phrases) மற்றும் வாக்கியக் கூறுகள் (Clauses) ஆகியவற்றிற்கு இடையிலான வேறுபாடுகளை ஆராய்வதற்கும், அவற்றின் கட்டமைப்பு எல்லைகளை நீங்கள் கண்டறிவதற்கும் இந்த வாக்கியக் கட்டமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு பயில்வோம். अगले पाठ में, हम इस Sentence संरचना के आधार पर आगे बढ़ेंगे और वाक्यांशों (Phrases) तथा clauses के बीच के अंतर को समझेंगे, जिससे आपको उनकी संरचनात्मक सीमाओं की पहचान करने में मदद मिलेगी।